Η σκηνή εκτυλίσσεται με δραματική ένταση. Μια γυναίκα, φαινομενικά αναίσθητη, οδηγείται με άλογο εν μέσω χάους και αναταραχής. Ένα άτομο, που την κρατάει σφιχτά, φαίνεται να προσπαθεί απεγνωσμένα να την εξασφαλίσει, ενώ ένα άλλο, πεζός, δίνει κι αυτό ένα χέρι βοήθειας, με τα πρόσωπά τους σημαδεμένα από την επείγουσα ανάγκη. Το σκηνικό υποδηλώνει μια πολιορκημένη πόλη ή ίσως ένα πεδίο μάχης, με καπνιστές αποχρώσεις του μπλε και του καφέ να αναμιγνύονται, υπαινίσσοντας καταστροφή και σύγκρουση. Η χρήση από τον καλλιτέχνη φαρδιών πινελιών και ζωντανών χρωμάτων εντείνει τον συναισθηματικό αντίκτυπο, δημιουργώντας μια αίσθηση κίνησης και φρενίτιδας. Το φως φαίνεται να εκπορεύεται από ένα κεντρικό σημείο, τραβώντας το βλέμμα στο εστιακό σημείο της απαγωγής. Οι φιγούρες είναι ντυμένες με αυτό που φαίνεται να είναι ανατολίτικα ενδύματα, και ολόκληρη η σκηνή είναι εμποτισμένη με μια ατμόσφαιρα ρομαντισμού.