De scène ontvouwt zich met dramatische intensiteit; een vrouw, schijnbaar bewusteloos, wordt op een paard weggevoerd te midden van chaos en tumult. Een figuur, die zich aan haar vastklampt, lijkt wanhopig te proberen haar veilig te stellen, terwijl een ander, te voet, ook een handje helpt, met hun gezichten getekend door urgentie. De achtergrond suggereert een belegerde stad of misschien een slagveld, met rokerige tinten blauw en bruin die samenkomen, wat duidt op vernietiging en conflict. Het gebruik van brede penseelstreken en levendige kleuren door de kunstenaar versterkt de emotionele impact en creëert een gevoel van beweging en waanzin. Het licht lijkt uit te gaan van een centraal punt, waardoor de blik wordt getrokken naar het brandpunt van de ontvoering. De figuren zijn gekleed in wat oosterse kleding lijkt te zijn, en de hele scène is doordrenkt van een gevoel van romantiek.