Dit indrukwekkende schilderij vangt de mythologische figuur Prometheus in een moment van pijn en verzet. De kunstenaar gebruikt meesterlijk chiaroscuro, waarbij het stralende vlees van Prometheus contrasteert met het donkere, dreigende landschap eromheen. De compositie leidt de blik naar de gespierde, geketende man wiens uitdrukking vastberaden maar pijnlijk is, wat de eeuwige straf symboliseert die hij ondergaat. De gier, een somber symbool van zijn lijden, is met scherpe details weergegeven, met klauwen en snavel die in het vlees dringen, wat zowel afschuw als medeleven oproept.

Het gedempte kleurenpalet van blauwen, bruintinten en grijzen versterkt de sombere, bijna mystieke sfeer. De rotsachtige klif en de mistige, verre horizon suggereren isolatie en wanhoop, terwijl de zwakke gloed aan de hemel een subtiele bovennatuurlijke aura toevoegt. Dit werk, geschilderd in 1868, weerspiegelt de romantische fascinatie van de 19e eeuw voor heldhaftig lijden en de verheven kracht van mythen. Het is een aangrijpende meditatie over opoffering, uithoudingsvermogen en de menselijke geest die zich verzet tegen goddelijke vergelding.