Αυτό το εντυπωσιακό έργο αιχμαλωτίζει τη μυθική μορφή του Προμηθέα σε μια στιγμή βασανιστηρίου και προκλητικότητας. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί επιδέξια τη χιαροσκούρο, αντιπαραθέτοντας το φωτεινό δέρμα του Προμηθέα με το σκοτεινό, απειλητικό τοπίο που τον περιβάλλει. Η σύνθεση κατευθύνει το βλέμμα προς τον μυώδη, δεμένο με αλυσίδες άνδρα, του οποίου η έκφραση είναι αποφασιστική αλλά επώδυνη, συμβολίζοντας την αιώνια τιμωρία που υφίσταται. Ο γύπας, σκοτεινό σύμβολο του πόνου του, απεικονίζεται με έντονη λεπτομέρεια, με τα νύχια και το ράμφος να βυθίζονται στο σώμα, προκαλώντας τρόμο και συμπόνια.

Η υποτονική παλέτα με αποχρώσεις μπλε, καφέ και γκρι ενισχύει την σκοτεινή, σχεδόν μυστηριακή ατμόσφαιρα. Ο βραχώδης γκρεμός και ο μακρινός, ομιχλώδης ορίζοντας υποδηλώνουν απομόνωση και απελπισία, ενώ η αμυδρή λάμψη στον ουρανό προσθέτει μια διακριτική υπερφυσική αύρα. Το έργο αυτό, ζωγραφισμένο το 1868, αντανακλά τον ρομαντικό θαυμασμό του 19ου αιώνα για τον ηρωικό πόνο και τη μεγαλειώδη δύναμη του μύθου. Είναι μια συγκινητική μελέτη για τη θυσία, την αντοχή και την αντίσταση του ανθρώπινου πνεύματος απέναντι στη θεϊκή τιμωρία.