Η σκηνή εκτυλίσσεται σε ένα σκοτεινό, σπηλαιώδες χώρο, φωτισμένο από ένα ανησυχητικό, αμυδρό φως. Μια συγκέντρωση μορφών, κυρίως γυναικών, συνωστίζονται μαζί, τα πρόσωπά τους στρεβλωμένα από εκφράσεις φόβου, δέους και θέρμης. Στο κέντρο κάθεται μια σκοτεινή, επιβλητική μορφή, η σιλουέτα της οποίας υποδηλώνει μια δαιμονική παρουσία. Η σύνθεση τονίζει την συμπιεσμένη, κλειστοφοβική ατμόσφαιρα, ενισχύοντας την αίσθηση του τρόμου. Οι φιγούρες αποδίδονται με μια ωμή, χειρονομιακή πινελιά, η οποία φέρνει μια άμεση και σπλαχνική ένταση στη σκηνή. Είναι ένας πίνακας που αντηχεί με τους φόβους και τις ανησυχίες μιας συγκεκριμένης εποχής.