Sahne, dramatik bir chiaroscuro stilinde ortaya çıkıyor; ışık ve gölge, anlatıyı şekillendirmede önemli bir rol oynuyor. Beyazlara bürünmüş, ışıl ışıl bir kadın, yumuşak, yastıklı bir yatağa uzanmış, duruşu tembel bir rahatlık, aynı zamanda kırılganlık da ima ediyor. Daha yumuşak bir ışığa bürünmüş bir erkek figürü ona yaklaşıyor, şekli kaslı ve zarif. Bakışları kadına sabitlenmiş, endişe ve belki de aciliyet ifadesi var. Kompozisyon ustaca dengelenmiş, izleyicinin gözünü iki figür arasında çekerek gerilim ve beklenti hissi yaratıyor.

Sanatçının yeteneği, özellikle ten renklerinde ve kumaşın kıvrımlarında, ince renk geçişlerinde belirgindir. Siyah, beyaz ve kırmızının hakim olduğu sessiz palet, duygusal yoğunluğu artırarak figürlerin ilişkisini ve anın dramını vurgular. Bu çalışma, aşk, arzu ve belki de endişe temalarıyla yankılanır ve bizi zamansız bir aleme taşır. Derin bir duygu anını yakalar.