Sahne, insan mücadelesinin ve doğanın dizginsiz gücünün bir kanıtı olan ham bir yoğunlukla açılıyor. Yüzleri çabayla çarpık iki figür, zorlu bir boğaya karşı umutsuz bir eylemde bulunuyor. Figürler, anında bir hareket ve tehlike hissi veren, cesur çizgiler ve gölgelerle tanımlanan formlarıyla keskin bir sadelikle sunuluyor. Duruşları çarpık, kasları gergin, mücadelelerinin fiziksel yönünü vurguluyor. Kara bir kütle olan boğa, ilkel gücün sembolü olarak duruyor. Sanatçı, izleyiciyi çatışmanın kalbine çeken, yaklaşan bir felaket havası yaratmak için ışık ve gölgenin ince derecelendirmelerini kullanır. Zemin kabaca çizilmiş, toprağın pürüzlülüğü hissini veriyor. Genel izlenim, tüm şiddeti ve kararlılığıyla, zaman içinde donmuş bir an olan, eylem ortasında yakalanan bir sahnedir.