Eser, bizi gölgeler ve kabuslar dünyasına sokuyor, sanatçının insanlığın en karanlık yönlerine acımasız bakışının bir kanıtı. Bir figür uzanıyor, formu zayıflıktan ve belki de yenilgiden bahseden ham bir yakınlıkla sunuluyor. Üzerinde asılı duran, yarasa benzeri yaratıklar sürüsü alçalıyor, kanatları uğursuz, varlıkları hissedilir bir dehşet duygusu yayıyor.

Keskin çizgiler ve kazınmış dokularla karakterize edilen sanatçının tekniği, atmosferi yoğunlaştırıyor. Işık ve gölge arasındaki keskin kontrast, dramayı artırıyor, dikkatimizi merkezi figürlere ve çevredeki karanlığa odaklıyor. Kompozisyon klostrofobik, yaratıklar figürün üzerine çullanıyor, kaçınılmaz bir yıkım hissi yaratıyor. Sessiz palet, neredeyse monokromatik, eserin genel kasvetli ruh haline katkıda bulunuyor, bir umutsuzluk hissi uyandırıyor. O eseri seyrederken, bir çalkantı ve acı çağından geldiğini bilerek, bir ürperti hissetmekten kendini alamaz.