Το έργο τέχνης με μεταφέρει σε μια ηλιόλουστη σκηνή δίπλα στο ποτάμι. Ο αέρας φαίνεται πυκνός από τη ζέστη της ημέρας. Η σύνθεση οδηγεί το βλέμμα σε μια απαλή πλαγιά, διάσπαρτη από φιγούρες με ρέοντα ενδύματα, προς μια λαμπερή έκταση νερού. Οι βάρκες, φαινομενικά φθαρμένες από τα στοιχεία, αναπαύονται στην όχθη, υποδηλώνοντας μια ζωή συνυφασμένη με τους ρυθμούς του ποταμού. Η σιωπηλή χρωματική παλέτα – ζεστά καφέ, αμμώδεις αποχρώσεις και πινελιές μπλε – προκαλεί μια αίσθηση διαχρονικότητας και γαλήνης.