Dzieło sztuki przenosi mnie do skąpanej w słońcu sceny nad rzeką; powietrze wydaje się gęste od upału dnia. Kompozycja prowadzi wzrok przez łagodne zbocze, usiane postaciami w powłóczystych szatach, w kierunku połyskującej toni wodnej. Łodzie, pozornie zniszczone przez żywioły, spoczywają na brzegu, sugerując życie splecione z rytmami rzeki. Wyciszona paleta barw – ciepłe brązy, piaszczyste odcienie i odcienie błękitu – przywołuje poczucie ponadczasowości i spokoju.