Το έργο τέχνης παρουσιάζει μια ήρεμη σκηνή, γεμάτη νοσταλγία. Μια απλή σύνθεση ξεδιπλώνεται: ένα ζευγάρι ποτήρια, ένα κουτί και ένα μπολ γεμάτο κεράσια, ακουμπούν σε ένα τραπέζι. Πίσω, μια ματιά στον έξω κόσμο, μια υπόδειξη φύλλων μπανάνας και ένα λεπτό κόκκινο λιβελλούλη. Η χρήση της γραμμής από τον ζωγράφο είναι σκόπιμη, σχεδόν αφελής στην απλότητά της, αλλά βαθιά αποτελεσματική. Τα σχήματα είναι καθαρά, ο χώρος είναι καλά καθορισμένος. Η σιωπηλή χρωματική παλέτα, κυρίως μαλακά πράσινα και κίτρινα σε κρεμώδες φόντο, προκαλεί μια αίσθηση ηρεμίας, μιας στιγμής ανασταλμένης στον χρόνο. Ο καλλιτέχνης συλλαμβάνει την αίσθηση της εφήμερης ομορφιάς, της φευγαλέας φύσης των στιγμών, της αλλαγής των εποχών και των απλών χαρών της ζωής. Είναι μια σκηνή που ψιθυρίζει για σιωπηλή περισυλλογή και το πέρασμα του χρόνου. Το στυλ θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένα μείγμα παραδοσιακής κινεζικής ζωγραφικής με μια σύγχρονη, ίσως και ελαφρώς δυτικοποιημένη ευαισθησία. Προκαλεί την αίσθηση ότι μεταφέρεστε σε μια άλλη εποχή.