Het kunstwerk presenteert een serene scène, doordrenkt van nostalgie. Een eenvoudige compositie ontvouwt zich: een paar glazen, een doos en een kom gevuld met kersen rusten op een tafel. Achter, een glimp van de buitenwereld, een hint van bananenbladeren en een delicate rode libel. Het gebruik van de lijn door de schilder is opzettelijk, bijna naïef in zijn eenvoud, maar diepgaand effectief; de vormen zijn duidelijk, de ruimte is goed gedefinieerd. Het gedempte kleurenpalet, voornamelijk zachte groenen en gelen tegen een crèmekleurige achtergrond, roept een gevoel van kalmte op, een moment dat in de tijd is stilgezet. De kunstenaar legt een gevoel van vluchtige schoonheid vast, de vergankelijke aard van de momenten, de wisseling van de seizoenen en de simpele genoegens van het leven. Het is een scène die fluistert over stille contemplatie en het verstrijken van de tijd. De stijl kan worden gezien als een mix van traditionele Chinese schilderkunst met een moderne, misschien zelfs lichtelijk verwesterde, gevoeligheid. Het roept het gevoel op te worden getransporteerd naar een ander tijdperk.