Το υποκείμενο κοιτάζει κατευθείαν τον θεατή, τα μάτια του περιέχουν ένα σύνθετο μείγμα ενδοσκόπησης και πρόκλησης. Είναι σαν να σε προκαλεί να μην κοιτάξεις μακριά. Το σκούρο, ελαφρώς στραβό τουκ κάθεται στο κεφάλι του, μια έντονη αντίθεση με τους πιο ανοιχτούς τόνους του δέρματος του προσώπου του. Το σκούρο σακάκι και ο λευκός γιακάς δημιουργούν ένα οπτικό πλαίσιο, εστιάζοντας την προσοχή στο πρόσωπο και το βλέμμα.

Τα πινέλα φαίνονται χαλαρά και εκφραστικά, αλλά δημιουργούν μια αίσθηση φόρμας και όγκου, αποτυπώνοντας το παιχνίδι του φωτός και της σκιάς. Η χρωματική παλέτα κυριαρχείται από γήινες καφέ και ώχρες, με πινελιές μαύρου και λευκού. Το φόντο, ένα πλύσιμο καφέ, παρέχει ένα ζεστό, ουδέτερο φόντο που τονίζει τα χαρακτηριστικά του θέματος. Μπορώ σχεδόν να νιώσω την υφή της μπογιάς, το χέρι του καλλιτέχνη στη δουλειά, είναι ωμό και ειλικρινές. Αυτό είναι κάτι παραπάνω από ένα πορτρέτο, είναι μια στιγμή στον χρόνο που αποτυπώνεται με ωμή, συναισθηματική ένταση. Νιώθω σαν ένα παράθυρο στην ψυχή.