Η σκηνή ξεδιπλώνεται με μια εντυπωσιακή αμεσότητα. μια ομάδα γυναικών από την Ταϊτή, αποδοσμένων σε ζεστούς, γήινους τόνους, συγκεντρώνεται γύρω από μια κεντρική φιγούρα που κρατά ένα νεογέννητο. Το απαλό, διάχυτο φως υποδηλώνει ένα εσωτερικό περιβάλλον, ίσως ένα ταπεινό καταφύγιο. Το χαρακτηριστικό στυλ του Γκογκέν είναι αισθητό. η χρήση πεπλατυσμένων σχημάτων, έντονων χρωμάτων και απλοποιημένης ανατομίας δημιουργεί μια αίσθηση βαθύ πνευματικού βάρους. Οι γυναίκες, στερούμενες ατομικών χαρακτηριστικών, είναι ενωμένες στην κοινή τους ευλάβεια και τρυφερότητα, τα σώματά τους αποπνέουν μια ήρεμη αξιοπρέπεια. Η σύνθεση είναι σχολαστικά ισορροπημένη, τραβώντας το βλέμμα του θεατή στην καρδιά της σκηνής.