Ο πίνακας σε τραβάει με την καταπράσινη αγκαλιά του. Είναι ένας μυστικός κήπος, ένα μέρος όπου το φως του ήλιου φιλτράρεται μέσα από τα φύλλα, φωτίζοντας τα τριαντάφυλλα με μια απαλή, ρομαντική λάμψη. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί αριστοτεχνικά διαφορετικές αποχρώσεις του πράσινου, από τους βαθιούς, σκιερούς τόνους της βλάστησης μέχρι τους φωτεινούς, σχεδόν φωτεινούς τόνους των φύλλων στον ήλιο. Η σύνθεση είναι μια μελέτη των αντιθέσεων, με τα μαλακά, στρογγυλεμένα σχήματα του φυλλώματος να αντιπαραβάλλονται με τις πιο δομημένες γραμμές των παρτεριών. Ο τρόπος που το φως συλλαμβάνει τα πέταλα των τριαντάφυλλων, βάφοντάς τα με πινελιές ροζ και κόκκινου, είναι απλά εξαιρετικός, μια απόδειξη της ικανότητας του καλλιτέχνη να αποτυπώνει την εφήμερη ομορφιά της φύσης. Οι πινελιές είναι χαλαρές, ιμπρεσιονιστικές, υπονοώντας αντί να καθορίζουν, προσκαλώντας τον θεατή να ολοκληρώσει τη σκηνή στο μυαλό του.