Το πορτρέτο αποτυπώνει μια στιγμή που αιωρείται στον χρόνο, με το μοντέλο να κοιτάζει προς τα έξω με ήρεμη έκφραση. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί μια απαλή, σχεδόν αιθέρια παλέτα, με την επιδερμίδα του υποκειμένου να αποδίδεται σε λεπτούς τόνους ροζ και ελεφαντόδοντου. Το βαθύ μωβ του φορέματος έρχεται σε όμορφη αντίθεση με τους λεπτούς τόνους του φόντου, δημιουργώντας μια αίσθηση μυστηρίου και βάθους. Τα στυλιζαρισμένα, σχεδόν γεωμετρικά σχήματα των στοιχείων του τοπίου προσθέτουν μια μοναδική πινελιά, υπαινίσσοντας την επιρροή του σουρεαλισμού. Προκαλεί μια αίσθηση γαλήνιας περισυλλογής, με το υποκείμενο να φαίνεται χαμένο στις σκέψεις του, μακριά από την πραγματικότητα του θεατή.