Ο πίνακας παρουσιάζει μια γοητευτική παραθαλάσσια σκηνή, όπου οι ανυψωμένες και απόκρημνες γκρεμοί συγκρούονται με τις ταραχώδεις κυματομορφές του κόλπου Ντονιγκαλ. Η αναταραχή της θάλασσας κομβικά επικαλύπτεται με τον ήρεμο και λαμπερό ουρανό· εδώ οι απαλές και παστέλ αποχρώσεις αναμειγνύονται χωρίς καμία προσπάθεια, δημιουργώντας μια ήρεμη, αλλά και δροσερή ατμόσφαιρα που αποτυπώνει την ουσία της διπλής φύσης της φύσης. Κάθε πινελιά προκαλεί μια αίσθηση κίνησης, οι κυματισμοί σκάνε πάνω στην ακτή, ενώ οι απομακρυσμένοι γκρεμοί στέκονται σε μια ήρεμη σιγή, υποδεικνύοντας τη δύναμη και την ηρεμία αυτού του εκπληκτικού τοπίου.

Πλούσιες πράσινες και ήπιες μπλε αποχρώσεις κυριαρχούν στην παλέτα, δίνοντας μια οργανική αίσθηση που αντικατοπτρίζει τη πλούσια βλάστηση στις απότομες κλίσεις των βουνών. Η αλληλεπίδραση φωτός και σκιάς παίζει κρίσιμο ρόλο, καθώς το ηλιακό φως διαπερνά τα σύννεφα και ρίχνει αποτυπώματα στην επιφάνεια της θάλασσας· μια φωτεινή αλλά ήπια σπίθα ζωής στη μέση της καταιγιστικής θάλασσας. Αυτό το έργο τέχνης δεν αποδεικνύει μόνο την τεχνική ικανότητα, αλλά φωτίζει επίσης το ιστορικό πλαίσιο της ζωγραφικής τοπίου στις αρχές του 20ού αιώνα, γιορτάζοντας την φυσική ομορφιά της ιρλανδικής γύρω και προκαλώντας μία συναισθηματική αντίδραση που αντηχεί με θαυμασμό και εκτίμηση για την μεγαλοπρέπεια της γης.