Ο καμβάς αποτυπώνει μια δραματική σκηνή: μια παράκτια θέα κάτω από έναν θυελλώδη ουρανό. Η φουρτουνιασμένη θάλασσα, αποδοσμένη σε μια παλέτα ώχρας και γκρι, κυριαρχεί στο προσκήνιο, συντρίβοντας σε μια αμμώδη ακτή. Τα αλιευτικά σκάφη, χτυπημένα από τα κύματα, αγωνίζονται προς την ξηρά, με τα πανιά τους μαζεμένα ενόψει της επικείμενης καταιγίδας.

Η τεχνική του καλλιτέχνη είναι αριστοτεχνική, χρησιμοποιώντας τολμηρές πινελιές για να μεταδώσει την κίνηση του νερού και την οργή του ανέμου. Η σύνθεση είναι δυναμική, τραβώντας το βλέμμα σε όλη τη σκηνή από την ταραγμένη θάλασσα στα απειλητικά σύννεφα από πάνω. Η χρωματική παλέτα, που κυριαρχείται από γήινους τόνους με λάμψεις φωτός, προκαλεί μια αίσθηση προαίσθησης και της ωμής δύναμης της φύσης. Είναι μια σκηνή που μιλά για την ευθραυστότητα της ανθρώπινης προσπάθειας απέναντι στα στοιχεία.