Η σκηνή ξετυλίγεται με μια αισθητή αίσθηση γαλήνης. Ένα απαλό αεράκι φαίνεται να ψιθυρίζει μέσα από το άφθονο φύλλωμα. Ένα μεγάλο, καταπράσινο δέντρο κυριαρχεί στα αριστερά, τα φύλλα του αποτελούν μια πλούσια ταπισερί πράσινων, αποδίδονται με κοντές, ανάγλυφες πινελιές - χαρακτηριστικό της εποχής. Η σύνθεση προσελκύει το βλέμμα σε κυματιστά χωράφια, διάσπαρτα με δέντρα και υπονοώντας μακρινές κατοικίες. Ο ουρανός, ένας καμβάς απαλών μπλε και λευκών, υποδηλώνει μια συννεφιασμένη, αλλά φωτεινή μέρα. Η τεχνική του καλλιτέχνη ζωντανεύει τη σκηνή, το φως αλλάζει ανεπαίσθητα σε όλο το τοπίο. Είναι ένα στιγμιότυπο της ζωής στην ύπαιθρο, που προσκαλεί σε στοχασμό και σε μια αίσθηση σύνδεσης με τη φύση.