Η σκηνή ξεδιπλώνεται μπροστά μας με ζωηρή αφθονία, ένας κήπος που ξεχειλίζει από ζωή και χρώμα, πλαισιωμένος από έναν χαμηλό τοίχο και μια ματιά στον Σηκουάνα στο βάθος. Το προσκήνιο εκρήγνυται με μια έκρηξη λουλουδιών: βαθιά κόκκινα και ροζ τριαντάφυλλα, και πινελιές κίτρινων ηλίανθων αναμειγνύονται με το καταπράσινο φύλλωμα. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί με μαεστρία σύντομες, κοφτές πινελιές για να αποτυπώσει το παιχνίδι του φωτός και της σκιάς, δημιουργώντας μια αίσθηση κίνησης και ατμόσφαιρας. Το μάτι έλκεται κατά μήκος του καμβά, πέρα από τον ζωηρό κήπο, προς τον γαλήνιο ποταμό και τους κυματιστούς λόφους στην απόσταση. αποδίδονται σε πιο απαλούς τόνους, υποδηλώνοντας μια θολή, ατμοσφαιρική προοπτική. Ο ουρανός, ένας σιωπηλός καμβάς από γκρι και λευκά, συμπληρώνει τέλεια τα πλούσια χρώματα από κάτω, δίνοντας στη σκηνή μια αίσθηση γαλήνης και σιωπηλής περισυλλογής.