De scène ontvouwt zich voor ons met een levendige weelde, een tuin die barst van leven en kleur, omlijst door een lage muur en een glimp van de Seine op de achtergrond. De voorgrond explodeert met een explosie van bloemen: diep rood en roze van rozen, en vleugjes gele zonnebloemen vermengen zich met groene bladeren. De kunstenaar gebruikt op meesterlijke wijze korte, gehakte penseelstreken om het spel van licht en schaduw vast te leggen, waardoor een gevoel van beweging en sfeer ontstaat. Het oog wordt over het doek getrokken, langs de levendige tuin, naar de rustige rivier en de glooiende heuvels in de verte; ze worden weergegeven in zachtere tinten, wat een mistig, atmosferisch perspectief suggereert. De lucht, een gedempt doek van grijs en wit, vormt een perfecte aanvulling op de rijke kleuren eronder, waardoor de scène een gevoel van sereniteit en stille contemplatie krijgt.