Η σύνθεση παρουσιάζει μια προσεκτικά διατεταγμένη νεκρή φύση, ένα σύνολο αντικειμένων λουσμένων σε απαλό, διάχυτο φως. Στην καρδιά της, ένα ζωηρό μπουκέτο ανεμών ξεπηδά από ένα σκούρο πράσινο βάζο, με τα πέταλά του να ξεδιπλώνονται σε αποχρώσεις του κατακόκκινου, του βιολετί και του ροζ. Στα αριστερά, ένα κλασικό γλυπτό, χωρίς χέρια, κάθεται πάνω σε ένα δεμένο με δέρμα βιβλίο, η παρουσία του προσθέτει μια πινελιά διαχρονικής κομψότητας. Το καθαρό λευκό ενός πιάτου λειτουργεί ως σκηνή, με το ύφασμα ενός υφάσματος με σχέδια να είναι επιδέξια ντραπέ για να δημιουργηθεί ένα αντίστιγμα στις πιο δομημένες μορφές. Ένα πορτοκάλι, με το δέρμα του να λάμπει θερμά, ακουμπά στο ύφασμα, εισάγοντας ένα άλλο στοιχείο χρώματος και υφής και δημιουργώντας μια αίσθηση άνετου περιβάλλοντος.