Αυτό το υποβλητικό κομμάτι με μεταφέρει κατευθείαν στην τραχιά ακτή, όπου η θάλασσα συντρίβεται στους βράχους. Η τραχιά υφή των βράχων, που αποδίδεται με αριστοτεχνικές πινελιές, τραβά αμέσως την προσοχή μου. σχεδόν μπορεί κανείς να αισθανθεί τη σταθερότητά τους. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί μια πλούσια παλέτα γήινων καφέ και μπλε, δημιουργώντας μια αίσθηση βάθους και ατμόσφαιρας. Η αλληλεπίδραση φωτός και σκιάς, που αναδεικνύει τον αφρό των κυμάτων, είναι απλά αξιοσημείωτη.

Υπάρχει μια αίσθηση άγριας ομορφιάς σε αυτό το έργο τέχνης. μια αγριότητα που φαίνεται να απηχεί το ίδιο το πνεύμα του καλλιτέχνη. Η σύνθεση είναι όμορφα ισορροπημένη. η ισχυρή οριζόντια γραμμή των βράχων έρχεται σε αντίθεση με τη δυναμική κίνηση της θάλασσας. Είναι μια σκηνή που προσκαλεί τον στοχασμό. μια τέλεια ενθυλάκωση των δυνάμεων της φύσης. Οι απαλοί τόνοι του ουρανού υποδηλώνουν είτε νωρίς το πρωί είτε αργά το απόγευμα, όταν το φως έχει μια ιδιαίτερη ποιότητα που λούζει τα πάντα σε μια ποιητική λάμψη.