Αυτή η ζωγραφιά απεικονίζει μια ήσυχη σκηνή σε χωριό δίπλα σε ποτάμι, όπου ο γαλήνιος ποταμός αντανακλά το απαλό φως ενός καθαρού ουρανού. Η σύνθεση οδηγεί το βλέμμα από έναν καταπράσινο χλοοτάπητα στο προσκήνιο κατά μήκος της όχθης προς τα γοητευτικά σπίτια με ζεστές κεραμοσκεπές και ανοιχτά χρώματα στους τοίχους. Κοντά, μια μοναχική φιγούρα κάθεται αθόρυβα σε μια προβλήτα, προσθέτοντας έναν ανθρώπινο παράγοντα που ενισχύει την ήρεμη ατμόσφαιρα. Στον ποταμό, ένα μικρό δασώδες νησάκι με ψηλά πράσινα δέντρα αντανακλάται κατακόρυφα στο νερό με απαλές κυματιστές κινήσεις. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί την απαλή πουαντιγιστική τεχνική, στρώνοντας μικρές κουκκίδες χρώματος που από μακριά συνδυάζονται σε μια ζωντανή αλλά αρμονική παλέτα μπλε, πράσινου και ζεστών ουδέτερων τόνων. Μπορείς σχεδόν να ακούσεις τον ήχο του νερού και να νιώσεις το απαλό αεράκι. Δημιουργήθηκε το 1886 και είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα πουαντιγισμού στην μετα-ιμπρεσιονιστική εποχή, αντανακλώντας την περιέργεια των καλλιτεχνών να εξερευνήσουν το φως και το χρώμα με νέους τρόπους.