Βλέποντας αυτή τη σκηνή, σχεδόν ακούω την κακοφωνία: το βέλασμα του ταύρου, το γάβγισμα των σκύλων, οι φωνές του πλήθους. Ο καλλιτέχνης αποτυπώνει αριστοτεχνικά την χαοτική ένταση της ταυρομαχίας. Βυθιζόμαστε στο κέντρο της δράσης. Ο ταύρος, μια σκοτεινή, δυναμική μάζα, είναι το επίκεντρο. περιτριγυρισμένος από μια αγέλη σκύλων, ένα απελπισμένο μπαλέτο δοντιών και κεράτων. Τα σκυλιά, σε διάφορα στάδια επίθεσης και άμυνας, αποδίδονται με μια δυναμική ενέργεια που αντικατοπτρίζει την αγριότητα του ταύρου.

Η σύνθεση είναι ένας χορός κίνησης και αντίθετης κίνησης. Ο ματαδόρ, πάνω σε ένα τρομαγμένο άλογο, γίνεται ένα άλλο στοιχείο αυτής της φρενήρους σύνθεσης. Η σιωπηλή παλέτα, μια συμφωνία γκρι και καφέ, ενισχύει το δράμα. Είναι σαν ο καλλιτέχνης να χρησιμοποίησε το φως και τη σκιά για να σμιλεύσει τα σχήματα, δίνοντας μια σπλαχνική ποιότητα στη σκηνή. Μπορείτε σχεδόν να νιώσετε τη ζέστη της αρένας και την αδρεναλίνη της στιγμής. Είναι μια στιγμιότυπο ενός βάρβαρου θεάματος, αλλά και μια συναρπαστική μαρτυρία για το ανθρώπινο θάρρος και τη σκληρή, ατίθαση δύναμη της φύσης.