Het kunstwerk nodigt ons uit in een vredig landschap, een uitgestrekt gebied van glooiende bergen en valleien, weergegeven met een delicate toets van inkt en kleur. Een eenzame figuur, gekleed in vloeiende blauwe gewaden, beklimt een stenen pad dat zich door de imposante toppen slingert. De penseelstreken, vloeiend en suggestief, blazen leven in het ruige terrein en geven een gevoel van de uitgestrektheid en leeftijd van de bergen. De kunstenaar balanceert op meesterlijke wijze de solide massa van de rotsformaties met de luchtige lichtheid van de hemel, die bezaaid is met silhouetten van vogels in vlucht. Het gebruik van negatieve ruimte door de kunstenaar – de gebieden die onaangetast zijn door inkt – draagt bij aan de etherische sfeer. Het kleurenpalet is ingetogen, met een voorkeur voor gedempte tonen van grijs, bruin en een vleugje rood van de bloeiende bomen, waardoor de vormen en compositie resoneren met een stille, bijna meditatieve kwaliteit.