Dit schilderij ontvouwt zich zachtjes tot een sereen landschap gedomineerd door een weelderige appelboom, waarvan de takken vol zitten met tere bladeren en tekenen van opkomend fruit. De penseelstreken van de kunstenaar zijn doelbewust maar zacht, en vangen het rijke groen met vlekken van verschillende tinten groen en geel die een licht flikkerend effect creëren onder het daglicht. Op de achtergrond vervagen de verre bomen tot zachte pastelkleurige heuvels, die de kijker uitnodigen om dieper in de natuurlijke rust van de plek te duiken.

De compositie balanceert de complexiteit van het loof met rustige open ruimtes en leidt het oog natuurlijk door het tafereel. Het kleurenpalet is fris en licht, gedomineerd door groen met accenten van rood en geel die leven en warmte toevoegen. Dit in 1901 geschilderde werk vangt de eeuwewisseling fascinatie voor intimiteit en stilte in landelijke landschappen, een brug tussen de zachtheid van het impressionisme en een moderne helderheid en structuur.