Αυτός ο πίνακας αποκαλύπτει απαλά ένα γαλήνιο τοπίο που κυριαρχείται από μια ευημερούσα μηλιά, με κλαδιά γεμάτα τρυφερά φύλλα και πρώιμους καρπούς. Η πινελιά του καλλιτέχνη είναι εσκεμμένη αλλά απαλής υφής, αποτυπώνοντας το πλούσιο πράσινο με κηλίδες διαφορετικών αποχρώσεων του πράσινου και του κίτρινου που λάμπουν κάτω από το φως της ημέρας. Στο φόντο, τα μακρινά δέντρα ακολουθούν απαλά παστέλ λόφους, καλώντας τον θεατή να βυθιστεί στην ήσυχη φύση.

Η σύνθεση ισορροπεί την πολυπλοκότητα του φυλλώματος με ήσυχους, ανοιχτούς χώρους, καθοδηγώντας φυσικά το βλέμμα μέσα στη σκηνή. Η χρωματική παλέτα είναι φρέσκια και ελαφριά, κυριαρχεί το πράσινο με πινελιές κόκκινου και κίτρινου που προσθέτουν ζωντάνια και ζεστασιά. Το έργο, που δημιουργήθηκε το 1901, αιχμαλωτίζει τη γοητεία της στροφής του αιώνα για την οικειότητα και την ηρεμία στα αγροτικά τοπία, γεφυρώνοντας την απαλότητα του ιμπρεσιονισμού με τη σύγχρονη σαφήνεια και δομή.