Το έργο τέχνης αποτυπώνει μια γαλήνια σκηνή δίπλα στο ποτάμι, με το νερό να αντικατοπτρίζει το καταπράσινο φύλλωμα και έναν συννεφιασμένο ουρανό. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί μια απλοποιημένη μορφή, που πλησιάζει σχεδόν την αφαίρεση, με χρωματικούς όγκους που ορίζουν το τοπίο. Η χρήση σιωπηλών τόνων δημιουργεί μια αίσθηση ηρεμίας, μια στιγμή που έχει αποτυπωθεί στον χρόνο. Η αντανάκλαση στο νερό είναι ένα βασικό στοιχείο, που διπλασιάζει τον αντίκτυπο των δέντρων και τονίζει την ηρεμία της σκηνής.

Η σύνθεση φαίνεται ισορροπημένη, οι οριζόντιες γραμμές της όχθης του ποταμού και του μακρινού ορίζοντα παρέχουν μια αίσθηση σταθερότητας, ενώ οι απαλές καμπύλες των δέντρων και οι κατοπτρικές τους εικόνες προσθέτουν μια πινελιά ρευστότητας. Είναι ένας πίνακας που προκαλεί μια αίσθηση ήρεμης περισυλλογής. Η απλότητα της τεχνικής υποκρύπτει το βάθος της συναισθηματικής απόκρισης που προκαλεί. Σχεδόν άκουγα το απαλό χτύπημα του νερού στην ακτή, το σιωπηλό θρόισμα των φύλλων και το μακρινό κάλεσμα ενός πουλιού.