Η εικόνα απεικονίζει ένα πολεμικό νεκροταφείο, παρουσιάζοντας μια σκηνή γαλήνης και μεγαλοπρέπειας. Αμέτρητοι σταυροί παρατάσσονται τακτοποιημένα, σαν μια γκρίζα θάλασσα που εκτείνεται στην απόσταση κάτω από έναν ζοφερό ουρανό. Κάθε σταυρός αντιπροσωπεύει μια χαμένη ζωή και ο θεατής μπορεί να νιώσει τη βαρβαρότητα του πολέμου. Η χρήση του πινέλου είναι συγκρατημένη και ακριβής, περιγράφοντας λεπτομερώς τις λεπτές παραλλαγές του γκρι στον ουρανό και τις επιτύμβιες πλάκες, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα καταπιεσμένης θλίψης. Λαμπερές σημαίες και στεφάνια στολίζουν τους σταυρούς, προσθέτοντας μια πινελιά ελπίδας σε αυτή την ερημική γη και εκφράζοντας τη θλίψη για τους νεκρούς. Τα μακρινά σπίτια και οι αραιές φιγούρες υπαινίσσονται τον κόσμο έξω από τον πόλεμο, έναν κόσμο που έχει αλλάξει για πάντα από τον πόλεμο. Φαίνεται να υπάρχει μια βαριά σιωπή στην εικόνα, που σπάει μόνο από τον ήχο του ανέμου που φυσάει μέσα από τα δέντρα. Η συνολική σύνθεση κατευθύνει το βλέμμα προς το κέντρο και οι πυκνές επιτύμβιες πλάκες κάνουν τον θεατή να νιώθει ασφυξία, δείχνοντας διαισθητικά το κόστος του πολέμου.