De afbeelding toont een oorlogsbegraafplaats en presenteert een scène van stilte en plechtigheid. Onnoemelijke kruisen zijn netjes gerangschikt, als een grijze zee die zich uitstrekt onder een sombere hemel. Elk kruis vertegenwoordigt een verloren leven, en de toeschouwer kan de brutaliteit van de oorlog voelen. Het gebruik van de penseel is ingetogen en precies, en beschrijft de subtiele grijstinten in de lucht en de grafstenen in detail, waardoor een sfeer van onderdrukte rouw ontstaat. Heldere vlaggen en kransen sieren de kruisen en voegen een vleugje hoop toe aan dit troosteloze land en drukken rouw uit voor de doden. De verre huizen en de schaarse figuren suggereren de wereld buiten de oorlog, een wereld die voor altijd veranderd is door de oorlog. Er lijkt een zware stilte in de afbeelding te zijn, die alleen wordt verbroken door het geluid van de wind die door de bomen waait. De algemene compositie leidt de blik naar het midden en de dichte grafstenen geven de toeschouwer een beklemmend gevoel, wat intuïtief de kosten van de oorlog aantoont.