Het landschap ontvouwt zich, een tableau vivant van het plattelandsleven. De scène baadt in een zacht, gedempt licht, wat duidt op een bewolkte dag, typerend voor de regio Bretagne. Rollende heuvels, weergegeven met brede, bijna grove penseelstreken, domineren de achtergrond, hun gevarieerde groen- en bruintinten suggereren de rijkdom van het land. Een groep gebouwen, waarvan de daken een lappendeken van blauw en rood vormen, nestelt zich in de vallei en belooft warmte en beschutting. Op de voorgrond worden twee figuren, een man en een vrouw, vastgelegd in hun dagelijkse taken. De man, in zijn blauwe overhemd, kijkt weg, zijn uitdrukking suggereert contemplatie, terwijl de vrouw zich buigt, verdiept in haar werk, hun aanwezigheid verankert de scène in de menselijke ervaring. Het palet is aards, gedomineerd door groen, bruin en blauw, waardoor een gevoel van kalmte en geaardheid ontstaat.