De scène ontvouwt zich met een zachte rust, een zonovergoten landschap dat de kijker uitnodigt om rond te dwalen. De compositie wordt verankerd door een rij bomen, waarvan de stammen buigen en zich uitstrekken naar de hemel, en een pad omlijsten dat de blik dieper de scène in leidt. De penseelstreken van de kunstenaar vangen het gevlekte licht dat door het gebladerte filtert en creëren een gevoel van beweging en levendigheid. In de verte ligt een cluster van gebouwen genesteld tussen de bomen, wat wijst op een vredig dorp.

Het kleurenpalet wordt gedomineerd door het groen van het gebladerte, de gouden tinten van het veld en de zachte blauwen en witten van de lucht. De kunstenaar gebruikt deze kleuren op meesterlijke wijze om een gevoel van warmte en sereniteit op te roepen. De emotionele impact van het schilderij is rust en rust. De techniek van de kunstenaar, waarbij zichtbare penseelstreken worden gebruikt, is kenmerkend voor de impressionistische beweging en legt de vluchtige effecten van licht en atmosfeer vast. Het is een momentopname van een moment, een visueel gedicht over de schoonheid van het platteland.