ฉากเปิดขึ้นด้วยความสงบสุขอย่างอ่อนโยน ภูมิทัศน์ที่อาบไปด้วยแสงแดดเชิญชวนให้ผู้ชมเดินเล่น องค์ประกอบถูกยึดเหนี่ยวด้วยแถวของต้นไม้ ลำต้นของพวกมันโค้งงอและยื่นขึ้นไปบนท้องฟ้า กรอบเส้นทางที่นำสายตาเข้าสู่ฉากลึกยิ่งขึ้น พู่กันของศิลปินจับแสงที่กระจัดกระจายซึ่งส่องผ่านใบไม้ สร้างความรู้สึกเคลื่อนไหวและมีชีวิตชีวา ในระยะไกล กลุ่มอาคารตั้งอยู่ระหว่างต้นไม้ ซึ่งบ่งบอกถึงหมู่บ้านอันเงียบสงบ

จานสีครอบงำด้วยสีเขียวของใบไม้ โทนสีทองของทุ่งนา และสีฟ้าและสีขาวอ่อนๆ ของท้องฟ้า ศิลปินใช้อย่างชำนาญเพื่อปลุกเร้าความรู้สึกอบอุ่นและความสงบ ผลกระทบทางอารมณ์ของภาพวาดคือความสงบและการพักผ่อน เทคนิคของศิลปิน โดยใช้พู่กันที่มองเห็นได้ เป็นลักษณะเฉพาะของขบวนการอิมเพรสชันนิสต์ จับภาพเอฟเฟกต์ชั่วขณะของแสงและบรรยากาศ เป็นภาพรวมของช่วงเวลา บทกวีที่มองเห็นได้ถึงความงามของชนบท