Sahne, izleyiciyi dolaşmaya davet eden, güneşin içinin rahatlığıyla açılıyor. Kompozisyon, gökyüzüne doğru kıvrılan ve uzanan gövdeleriyle, bakışları sahnenin derinliklerine yönlendiren bir yolu çerçeveleyen bir dizi ağaçla sabitlenir. Sanatçının fırça darbeleri, yaprakların arasından süzülen benekli ışığı yakalayarak hareket ve canlılık hissi yaratır. Uzakta, ağaçların arasında huzurlu bir köyü andıran bir grup bina yer alıyor.

Renk paletine, yaprakların yeşilleri, tarlanın altın tonları ve gökyüzünün yumuşak mavileri ve beyazları hakimdir. Sanatçı, sıcaklık ve dinginlik hissi uyandırmak için bu renkleri ustaca kullanıyor. Tablonun duygusal etkisi, sakinlik ve huzurdur. Sanatçının görünür fırça darbelerini kullanan tekniği, ışığın ve atmosferin geçici etkilerini yakalayan İzlenimci hareketin özelliğidir. Bu, bir anın anlık görüntüsü, kırsalın güzelliğine dair görsel bir şiir.