Deze expressieve scène toont een rustige rivierkade onder een uitgestrekte, bewolkte hemel. De penseelvoering van de kunstenaar is los en textuurrijk, met snelle, fonkelende streken die het licht en de zachte beweging van het water en het gebladerte oproepen. De compositie balanceert de zacht golvende groene oever links met het kalme water rechts en leidt de blik natuurlijk naar de verre horizon waar boten en industriële schoorstenen het landschap stilletjes sieren. Het kleurenpalet wordt gedomineerd door gedempte groentinten, zachte blauwtinten, grijstinten en warme okertinten die het landschap tot leven brengen zonder de rust te verstoren.

Het schilderij straalt een stille, contemplatieve sfeer uit, die doet denken aan een koele, lichtbewolkte dag aan de rivier. Het subtiele contrast tussen natuurlijke elementen en de industriële aanwezigheid — rook die opstijgt uit hoge schoorstenen — weerspiegelt de spanning van het tijdperk tussen pastorale schoonheid en opkomende moderniteit. Dit is een mooi voorbeeld van impressionistische techniek, waarbij licht en atmosfeer belangrijker zijn dan scherpe details, en de kijker uitnodigt om zich onder te dompelen in het vluchtige moment en de zintuiglijke ervaring van de plek.