Het kunstwerk presenteert een adembenemend uitzicht; een klooster dat zich gevaarlijk vastklampt aan de zijkant van een diepe kloof. De steile kliffen, weergegeven in warme, aardse tinten, storten dramatisch naar beneden en creëren een gevoel van ontzag en duizeligheid. Zonnestralen baden de structuur en benadrukken de architectonische details, terwijl het omliggende landschap vervaagt in een nevelige, bijna dromerige sfeer. Figuren, klein maar duidelijk, verzamelen zich aan de rand van de afgrond en voegen een vleugje menselijke maat toe aan de uitgestrektheid van de scène.