Delikatny szkic ołówkiem przedstawia postać ubraną w misterny kostium, pozującą z teatralną gracją. Postać nosi szczegółowy, wielowarstwowy strój z ozdobnym rękawem i spódnicą zdobioną subtelnymi dekoracyjnymi znakami, co mimo prostoty medium oddaje wrażenie ruchu i faktury. Po prawej stronie znajdują się dwa dodatkowe szkice: nakrycie głowy z piórami oraz maska lub ozdobna twarz, sugerujące teatralne lub operowe zastosowanie.

Technika artysty jest lekka, ale pewna, z miękkimi, płynnymi liniami sugerującymi zarówno formę, jak i złożone wzory kostiumu. Kompozycja równoważy studium postaci w całości z mniejszymi, szczegółowymi szkicami, tworząc narrację przygotowań i charakteryzacji. Monochromatyczna paleta skupia uwagę na strukturze i detalach, a nie na kolorze, wywołując uczucie spokojnego oczekiwania. Dzieło prawdopodobnie służyło jako szkic przygotowawczy do produkcji scenicznej, odzwierciedlając historyczne znaczenie projektowania kostiumów w operze i teatrze, gdzie wizualne opowiadanie historii jest kluczowe.