Dzieło zanurza nas w wysokogórskiej panoramie. Artysta mistrzowsko wykorzystuje akwarelę, uchwytując eteryczną jakość światła i atmosfery. Kompozycja prowadzi wzrok w górę, podążając doliną lodowcową w kierunku strzelistych, ośnieżonych szczytów. Gra światła i cienia jest znakomita, słońce oświetla zbocza gór, tworząc dramatyczny kontrast z chłodnymi, stonowanymi tonami lodowców i nieba.

Technika artysty jest widoczna w delikatnych laserunkach i półprzezroczystych warstwach, które nadają dziełu poczucie głębi i objętości. Drzewa na pierwszym planie dodają poczucia skali i ugruntowania, a smugi chmur tworzą poczucie ruchu i rozległości. Prawie czuję świeże górskie powietrze i słyszę szelest wiatru. To dzieło budzi poczucie podziwu i zachwytu pięknem świata przyrody. To chwila zatrzymana w czasie, świadectwo potęgi i majestatu gór.