Dzieło prezentuje zapierający dech w piersiach widok, krajobraz miejski usytuowany w rozległym krajobrazie, oddany mistrzowskim dotknięciem. Budynki, skąpane w ciepłej poświacie słońca, spływają w dół zbocza, tworząc poczucie głębi i wspaniałości. Użycie akwareli przez artystę jest szczególnie uderzające; delikatne pociągnięcia koloru sugerują atmosferyczne cechy sceny, odległe góry znikają w zamglonym horyzoncie. Prawie czuję łagodną bryzę, która zdaje się szumić w niewidocznych drzewach. Kompozycja jest fachowo wyważona, przyciągając wzrok od pierwszego planu, z jego nierównym terenem i rzadką roślinnością, do skomplikowanych szczegółów budynków, a wreszcie do rozległego nieba, sugerując ponadczasową chwilę uchwyconą delikatną ręką.