Het kunstwerk presenteert een adembenemend uitzicht, een stadslandschap gelegen in een uitgestrekt landschap, weergegeven met een meesterlijke touch. De gebouwen, badend in de warme gloed van de zon, stromen langs een heuvelhelling, wat een gevoel van diepte en grootsheid creëert. Het gebruik van aquarel door de kunstenaar is bijzonder opvallend; de delicate kleurschilderingen suggereren de atmosferische kwaliteiten van de scène, de verre bergen verdwijnen in de nevelige horizon. Ik voel bijna de zachte bries die door de onzichtbare bomen lijkt te ruisen. De compositie is vakkundig in evenwicht en trekt de blik van de voorgrond, met zijn ruige terrein en schaarse vegetatie, naar de ingewikkelde details van de gebouwen en uiteindelijk naar de uitgestrekte hemel, wat een tijdloos moment suggereert, vastgelegd met een delicate hand.