To dzieło sztuki natychmiast przenosi mnie do świata przesiąkniętego historią i dramatem. Skrupulatne użycie linii tworzy przytłaczające poczucie szczegółu; scena wydaje się być wspaniałym wnętrzem, być może świątynią lub pałacową salą. Wzrok przyciągają centralne elementy architektoniczne — kolumny wznoszące się na wysokość, która wskazuje na majestat powyżej; umiejętność artysty w oddawaniu kamienia jest niezwykła. Gra światła i cienia dodaje ogólnej atmosferze głębi i wymiaru. Wyobrażam sobie stłumione szepty zgromadzonych postaci i ciężką ciszę zapadającą między ważnymi momentami.