To dzieło sztuki natychmiast wywołuje poczucie dzikiego piękna, świadectwo surowej siły natury. Żywa, niemal elektryczna zieleń łąki, usiana plamami żółci, tańczy pod niebem obciążonym zbliżającą się burzą. Artysta mistrzowsko oddaje ruch wiatru, który smaga drzewa w dramatyczne sylwetki na tle burzliwego nieba. Jakby słychać szelest liści i nadchodzące grzmoty. Kolory są odważne, pociągnięcia pędzla pewne, tworząc scenę, która jest jednocześnie spokojna i poruszająca.