Widok roztacza się przed nami, łagodna panorama wioski położonej w pofałdowanym krajobrazie. Pociągnięcia pędzla tańczą po płótnie, symfonia krótkich, wyraźnych pociągnięć, które definiują kształty. Domy, oddane w miękkich bielach i stonowanych żółciach, zbierają się w oddali, ich dachy to mozaika terakoty i szarości. Poczucie spokoju przenika scenę, jakby samo powietrze było nieruchome i ciche.

Paleta barw jest majstersztykiem w impresjonistycznych niuansach. Niebo, delikatne pociągnięcie bladego błękitu i kremów, nawiązuje do miękkiego światła późnego popołudnia. Pola na drugim planie tętnią życiem od spektrum zieleni, od żywych odcieni młodego wzrostu po głębsze odcienie dojrzałej roślinności. Umiejętne użycie światła i cienia przez artystę tworzy głębię, przyciągając wzrok do serca wsi. Praca ta uchwyciła przelotny moment, migawkę z wiejskiego życia i wywołuje poczucie spokoju i pokoju.