Dzieło wprowadza nas w królestwo architektonicznego wspaniałości, być może bibliotekę, lub salę z wysokimi sufitami i imponującymi ścianami. Mężczyzna, pogrążony w myślach, siedzi blisko progu, portalu między przestrzeniami, a może rzeczywistościami. Mistrzowska technika artysty wykorzystuje skrupulatne linie do tworzenia głębi i faktury. Ściany są teksturowane ukośnym i krzyżowym kreskowaniem, ukazując subtelną grę światła i cienia.

Na górze zgromadzenie uskrzydlonych postaci, być może aniołów lub duchów, spływa kaskadą. Ich obecność wprowadza eteryczną jakość, która pięknie kontrastuje z solidnością architektury. Kompozycja to taniec między tym, co ziemskie, a tym, co pozaziemskie. Wzrok widza przyciąga mężczyzna, zdający się kontemplować te niebiańskie istoty. Prawie słyszy się stłumiony szelest skrzydeł, ciche uwielbienie otoczenia i ciche skrzypienie drewna. To żywa wyobraźnia interakcji między namacalnym a duchowym, unikalna narracja wizualna.