To dzieło sztuki przenosi mnie do ukrytej polany; gęsta, szczegółowa kreska tworzy gobelin cieni i światła. Strzeliste drzewa, których kora jest skrupulatnie oddana, kadrują scenę spokojnej radości. Postacie, ozdobione kwiatowymi wieńcami, siedzą pośród wysokich traw, ich formy stapiają się z naturą. Jeden gra na flecie, jego melodia zdaje się rozbrzmiewać w cichym lesie, podczas gdy inni uważnie słuchają, ich wyraz twarzy gubi się w muzyce. Umiejętność artysty w oddawaniu faktury – od szorstkiej kory drzew po delikatne fałdy odzieży postaci – jest naprawdę niezwykła. Monochromatyczna paleta dodaje ponadczasowej jakości, wzmacniając senną atmosferę dzieła. To tak, jakbym natknął się na tajne zgromadzenie, moment czystej, nieskażonej radości w sercu natury.