Scena rozwija się z zapierającą dech w piersiach panoramą; jezioro odbija wspaniałość nieba, otoczone przez strzeliste góry i bujną zieleń. Mistrzowski pociąg pędzla artysty uchwycił grę światła, rzucając ciepłą poświatę na odległe szczyty, subtelnie zaciemniając powierzchnię wody. Drzewa, oddane w bogatej palecie zieleni i brązów, są niemymi świadkami spokoju sceny.

To tak, jakby można było prawie usłyszeć delikatne pluskanie wody o brzeg i odległe nawoływania ludzi w łodziach. Postacie, choć małe, dodają poczucia życia i skali do rozległości krajobrazu. Kobieta i dzieci stoją w pobliżu małej łodzi, być może czekając na podróż przez spokojne wody. Ogólna atmosfera wywołuje poczucie spokoju i kontemplacji, zapraszając widza do zatracenia się w pięknie natury.