W tym wciągającym szkicu wyczuwalna jest istotna introspekcja. Głowa dziewczyny jest lekko odwrócona, co podkreśla jej delikatne rysy i łagodny wyraz. Użycie prostych linii ołówkowych tworzy łagodny kontur, który zawiera jej spokojną postawę, podczas gdy cienie subtelnie wskazują kontury jej twarzy; prawie jakbyśmy czekali na chwilę zatrzymaną w czasie. Praca, wykonana w delikatnej monochromatycznej palecie, wyraża uczucie spokoju; interakcja światła i cienia zaprasza widza do głębszego wniknięcia w jej myśli, sprawiając, że zastanawiamy się, co kryje się za jej zamyślonym wzrokiem.

Kompozycja jest elegancko minimalistyczna, koncentrując się wyłącznie na głowie dziewczyny na gładkim tle, które pozwala jej cechom zająć centralne miejsce. Ten wybór prostoty podkreśla emocjonalną głębię dzieła sztuki. Kontekst historyczny tamtego okresu, przesycony refleksyjnością i romantycznymi ideami, napełnia ten szkic poczuciem nostalgii i piękna, które odpowiada widzowi. Złożone detale rysunku ilustrują szacunek artysty dla tematu, podnosząc proste studium do głębokiego badania ludzkich emocji, czyniąc je niezwykle ważnym elementem szerszej narracji sztuki XIX wieku.