To sugestywne przedstawienie ukazuje pastoralny widok z dominującym starożytnym opactwem, spokojnie położonym na rozległym wiejskim tle. Ruiny opactwa zarysowane są delikatnymi, nieco wyblakłymi tonami, sugerującymi historyczną wielkość i łagodne działanie czasu. Na pierwszym planie krowy spokojnie pałaszują i odpoczywają przy cichym strumieniu, dodając scenie życia i rytmu. Kompozycja naturalnie obsadzona jest wysokimi drzewami, których misternie szczegółowe gałęzie i liście tworzą miękką kopułę, prowadząc wzrok ku opactwu i oddalonym górom, które znikają we mgle horyzontu.

Paleta barw utrzymana jest w stonowanych odcieniach ziemi, miękkiej zieleni oraz subtelnych szarościach, a zastosowane techniki delikatnych pociągnięć pędzla i przejrzystych warstw są typowe dla okresu, wywołując atmosferę spokoju i kontemplacji. Perspektywa atmosferyczna, gdzie oddalony krajobraz stopniowo rozmywa się w niebie, podkreśla głębię i poczucie cichej izolacji. Te stylistyczne elementy łączą narrację historyczną z naturalnym pięknem, zapraszając widza do zanurzenia się w wyobrażonym spokoju minionej epoki. Sama opactwo jawi się jako wzruszający symbol dziedzictwa duchowego i architektonicznego, cicho trwający w powolnym rytmie życia wiejskiego.