Dzieło przedstawia siedzącą postać męską, uchwyconą z surowym, niemal niepokojącym realizmem. Spojrzenie postaci jest bezpośrednie; jej wyraz twarzy, naznaczony zmarszczonymi brwiami i poważnymi ustami, wyraża poczucie powagi. Jest ubrana w formalny strój z epoki, z bogatym kołnierzem i mankietami, które dodają odrobinę ozdobnych detali do prostych linii ubrania. Użycie wytrawionych linii tworzy głębię i fakturę, a artysta stosuje efekt światłocienia, w którym światło i cień grają na twarzy i ubraniu postaci, podkreślając mocne kontury postaci. Postać siedzi z wyciągniętymi nogami. Linie tworzące tło są proste, fokus jest bardzo wyraźnie umieszczony na postaci.